โรคใบจุดสาหร่าย

• พบจุดฟูสีเขียวแกมเหลืองบนใบแก่ ต่อมาจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแกมส้ม แผลนูน
• ใบเหลืองและร่วงเมื่อระบาดรุนแรง
• ทำให้การสังเคราะห์แสงลดลง ต้นทรุดโทรมและการเจริญเติบโตชะงัก โดยเฉพาะในใบแก่และกิ่งที่อับชื้น
• มักพบเป็นปื้นกระจายบนใบและกิ่งในลักษณะเป็นหย่อมๆ และอาจลามเพิ่มพื้นที่มากขึ้นเมื่อความชื้นสูง

• เกิดจากสาหร่ายที่เข้าทำลายใบแก่ โดยเฉพาะต้นที่ขาดการดูแลหรือพุ่มทึบ โดยสาหร่ายจะสร้างสปอร์เพื่อใช้ในการแพร่ระบาด
• เกิดจากสาหร่ายสีเขียว Cephaleuros virescens เข้าทำลายผิวใบและกิ่ง
• สปอร์แพร่กระจายผ่านน้ำฝน ลม และความชื้นในสวน
• มักเกิดร่วมกับสภาพแวดล้อมชื้นสูง ทรงพุ่มทึบ และสวนที่ระบายน้ำไม่ดี

ระบาดมากช่วงฤดูฝน ความชื้นสูงต่อเนื่อง และสวนที่แสงแดดส่องไม่ทั่วถึง | พบมากในสวนที่ใบแน่น ทรงพุ่มอับลม และมีความชื้นสะสมบนใบเป็นเวลานาน

• ตัดแต่งกิ่งให้โปร่ง เพิ่มการถ่ายเทอากาศในทรงพุ่ม และลดความชื้นสะสมในสวน
• หลีกเลี่ยงการให้น้ำแบบฟุ้งกระจายที่ทำให้ใบเปียกนาน
• กำจัดใบที่เป็นโรครุนแรงออกจากแปลงเพื่อลดแหล่งสะสมเชื้อ

• พ่นให้ทั่วใบและทรงพุ่ม

• มักเกิดกับใบแก่ที่ขาดการดูแล
• ควรเน้นการลดความชื้นในทรงพุ่มเป็นหลัก เพราะเป็นปัจจัยสำคัญของโรคนี้
• สารกลุ่มทองแดง (Copper) เป็นหลักในการควบคุมและป้องกัน
• ควรพ่นช่วงเริ่มพบอาการ ไม่ควรรอให้แผลกระจายกว้าง
• จัดการร่วมกับการตัดแต่งกิ่ง จะได้ผลดีที่สุด