โรคใบติด

• ใบมีลักษณะคล้ายถูกน้ำร้อนลวก ใบไหม้แห้งและติดกันเป็นกระจุก
• ใบและกิ่งอ่อนมีเส้นใยสีขาวคล้ายใยแมงมุมปกคลุม ต่อมาใบแห้งติดกันเป็นกลุ่มและร่วงหล่น
• กิ่งอ่อนแห้งตาย ยอดชะงักการเจริญเติบโต และทรงพุ่มโทรมเมื่อระบาดรุนแรง
• มักพบใบแห้งแขวนติดอยู่กับกิ่งเป็นหย่อมๆ โดยเฉพาะบริเวณอับชื้นในทรงพุ่ม

• เกิดจากเชื้อราไรซอกโทเนียที่ระบาดสะสมและแพร่กระจายทางลมหรือน้ำ เข้าทำลายใบทำให้เกิดแผลไหม้และลามติดกัน
• เกิดจากเชื้อรา Rhizoctonia solani เข้าทำลายใบและกิ่งอ่อนในสภาพความชื้นสูง
• เชื้อแพร่กระจายผ่านเส้นใยเชื้อรา น้ำฝน และการสัมผัสกันของใบหรือกิ่ง
• ระบาดได้ดีในสวนที่ทรงพุ่มทึบ อากาศถ่ายเทไม่สะดวก และมีน้ำค้างสะสม

ฤดูฝนที่มีการระบาดของสปอร์ทางลม | ฤดูฝนที่มีอากาศอับชื้น

• ตัดแต่งกิ่งให้โปร่ง เพิ่มการถ่ายเทอากาศในทรงพุ่ม และลดความชื้นสะสมในสวน
• หลีกเลี่ยงการให้น้ำจนใบเปียกสะสมนาน
• เก็บกิ่งและใบที่เป็นโรคออกจากสวนเพื่อลดแหล่งสะสมเชื้อ

• ตัดส่วนที่เป็นโรคออกและนำไปทำลายนอกแปลง
• พ่นสารป้องกันเชื้อราในช่วงฝนตกชุกหรือเริ่มพบอาการ
• ใช้สารสลับกลุ่มเพื่อลดการดื้อยา และพ่นให้ทั่วบริเวณทรงพุ่มด้านใน

• ควรเริ่มพ่นสารตั้งแต่เริ่มพบเส้นใยสีขาวหรือใบติดกันเป็นหย่อมเล็กๆ
• หลีกเลี่ยงการพ่นสารกลุ่มเดิมติดต่อกันหลายครั้งเพื่อลดการดื้อยา